Na sam początek należy zdefiniować czym jest kultura. Patrząc na filozofię, socjologię i inne dziedziny, możemy odkryć, że kultura ma nieskończenie wiele znaczeń. W mojej opinii to przede wszystkim sposób myślenia, działania, czyli życia, który definiowany jest dziedzicznymi lub nabytymi wartościami i wierzeniami o tym jak wygląda Nasza osobista i kolektywna (jako społeczeństwo) rzeczywistość.
Taniec to nieodłączna część kultury, o czym mówi również Izabella Francis w Naszym ostatnim odcinku podcastu. Towarzyszył społecznościom jako forma ekspresji emocji, komunikacji i budowania więzi, a jednocześnie pełnił funkcję rytualną i symboliczną. Był ściśle związany z obrzędami przejścia, świętami oraz praktykami religijnymi, w których ruch ciała stawał się formą modlitwy lub ofiary. W wielu tradycjach taniec służył także jako narzędzie medytacji, pozwalające osiągnąć stan skupienia, harmonii i połączenia z sacrum. Dzięki temu taniec nie tylko odzwierciedlał systemy wierzeń i wartości danej społeczności, lecz także aktywnie uczestniczył w podtrzymywaniu jej tożsamości kulturowej.
Martha Graham
Kiedy tancerz tańczy, ziemia pod nim jest święta.
Kroki taneczne mogą symbolizować codzienność i realia życia oraz doświadczenia danej osoby i społeczeństwa, przeżycia duchowe jak i całe dziedzictwo kulturowe, historię i zmiany ekonomiczne oraz zmiany polityczne danej społeczności. Nie dość, że stanowią tożsamość danej grupy to i pełnią funkcję wzmacniającą np. w radzeniu sobie z trudną codziennością. Tak więc biorąc pod uwagę ogrom znaczenia i ładunku przypisywanego do ruchów służących ekspresji grupy lub jednostki, perspektywa ignorowania danego znaczenia niesie bardzo duże ryzyko. Ryzyko utrwalenia istniejących stereotypów, utworzenia nowych, oczywistego konfliktu wynikającego z braku szacunku do historii i życia drugiej osoby oraz w konsekwencji przekazywania zniekształconej wiedzy lub ruchów wyjętych z kontekstu i używania ich tylko dla celów estetycznych.
Dlaczego jest to nie pożądane? Ponieważ pozbawiając lub ignorując pierwotne znaczenie, pozbawiamy dany ruch esencji- intencji oraz uczucia, które stoi za tym jak dany krok jest wykonywany i które miało bezpośredni wpływ na kształtowanie tego w jaki sposób dany krok był tańczony przez pokolenia i to jak wygląda dzisiaj.
Oczywiście biorąc pod uwagę element zmiany i ewolucji- wszystko ewoluuje, kultura i wartości zmieniają się, jest to nieuniknione, a czasem nawet pożądane. Lecz musimy zapytać samych siebie, czy jako odbiorcy danej kultury i ich tańca (o ile się z niej nie wywodzimy), biorąc krok i oddzielając go od znaczenia lub norm- czy przyjmujemy daną kulturę taką jaka jest? Czy wybieramy tylko to co Nam pasuje?
Zmiany się zdarzają, natomiast impuls do zmiany powinien wyjść ze środka- z danej społeczności i od reprezentantów danej kultury oraz oryginalnych twórców, ponieważ to oni piszą historię swoją i swojej społeczności. Nie możemy narzucać zmian zewnątrz, mimo to, że Nasze poglądy czasem odbiegają od oryginalnych założeń. Nie możemy wejść komuś do domu i na siłę poprzestawiać meble i wyrzucić łóżko (to znaczy możemy, ale jakie będą tego konsekwencje i czy jest to zgodne z Naszą moralnością?).
